Çocuklar için robot atölyesi

Telefonun Öbür Ucunda İstanbul’da Yaşayan Hintli Bir Çocuk: Joey

*Bu haberde görme engelliler için fotoğraflarda betimleme yapılmıştır

Telefonun Öbür Ucunda İstanbul’da Yaşayan Hintli Bir Çocuk: Joey

Ruh Sağlığında İnsan Hakları Girişimi Derneği’nin (RUSİHAK) telefonu çalıyor. On bir yaşındaki Hiteyjit Gujral, Açık Toplum Vakfı tarafından desteklenen Farklılıklarla Dolu Bir Sınıf proje ekibine ulaşıyor ve projenin uygulandığı İstanbul Zekeriyaköy İlkokulu ve Ortaokulu’nda okuyan akranlarına robot atölyesi düzenlemek istediğini söylüyor. Hiteyjit, annesiyle birlikte uygulamanın yapılacağı okula gidene dek tüm yazışmaları ve konuşmaları kendisi yapıyor ve, “bana Joey deyin,” diyor, “tüm arkadaşlarım bana Joey der”.

Joey, farklılıklarla Dolu Bir Sınıf ekibi ve Zekeriyaköy İlkokul ve Ortaokul öğretmenleriyle bir araya geldi, neler yapmak istediğini ve nasıl yapmak istediğini anlattı. Görüşmenin sonucunda dördüncü sınıf öğrencilerden üç, özel eğitim sınıfı öğrencilerinden ise iki kişinin robot atölyesine katılması kararlaştırıldı.

Üstünde robot yapımında kullanılan malzemelerin olduğu masanın başında üç çocuk var. Soldan ikisi oturuyor, en sağdaki Joey, o ayakta duruyor. Joey ve ortada duran çocuk robota bir şeyler takmaya çalışıyorlar, öbürü dikkatle onları izliyor.

Altı çocuk Sarıyer’de robot yapıyor

Altı çocuğun bir araya gelip gerçekleştirdiği “robot atölyesi” tam bir çocuk insiyatifi. Fikir Joey’den, geliştirip yaygınlaştırmak Zekeriyaköy öğrencilerinden.
Joey’in sağladığı üç robot kiti olduğu için çocuklar ikişerli üç gruba ayrıldı. Amaç, farklı olan çocukların akranlarıyla gerçek ve tam anlamıyla bir arada olması ve verilecek atölyenin bütünleştirici bir yaklaşımla yapılması olduğundan, özel eğitim sınıfı öğrencileri dördüncü sınıf öğrencileriyle bir arada olacak biçimde eşleştirme yapıldı. Atölye ile özel eğitim sınıfında eğitim gören çocuklarla yaşıtlarının bir arada ve eşit biçimde var olabileceği bir alan yaratıldı.

Joey çok az Türkçe konuşuyor, diğer çocuklar ise İngilizce bilmiyor. Sözel iletişim ana veya ortak araç olmadığı için bu hiç sorun olmadı. Dil engeline ek olarak dikkatini toplama ve anlama düzeyleri birbirinden çok farklı çocuklar bir araya gelmişti. Alt alta konulduğunda bir çıkmaz olarak düşünülecek durum grubu hiç bağlamadı. Tüm farklılıklar üç grubun da işleyen robotlar üretmesini, eğlenceli saatler geçirmesini engellemedi. Çocuklar her hafta robotlarına başka bir iş yaptırdı; robotlar bazen futbol oynadı, bazen bir şey indirdi kaldırdı.

Aileler de memnun

Joey’in fitilini yaktığı robot atölyesi ateşi yalnız çocukları sarmamış. Atölyeye dahil olan çocukların aileleri, onların zevkle ve ilgi ile bir işe konsantre olmasından, kendilerini yaptıklarına vermesinden ve bu esnada gelişmesinden çok memnun kalmış.

Proje ekibinden Merve Ergen, “çocuklar atölyelerin yaz dönemimde devam etmesini talep etti, aileler de bunu destekliyor,” diyor. Ve ekliyor, “bizi daha mutlu eden, atölye katılımcılarının öğrendiklerini öbür arkadaşlarına öğretmek istemesi.” Bundan sonra gerçekleştirilecek ilk robot atölyesinde kız ve erkek çocuklarının bir arada olması gözetilecek.

Robot atölyesine katılmış yedi çocuğun tümü bir masanın arkasından objektife bakmış, gülümsüyor. Önlerinde, masanın üstünde üç tane robot var. Joey sağ elinin işaret ve orta parmağını V yapmış, yani zafer işaretiyle objektife bakmış. Çocukların arkasında RUSİHAK – “Farklılıklarla Dolu Bir Sınıf” Proje ekibinden Merve Ergen duruyor. Ellerini çocukların omuzlarına atmış, objektife bakmış, gülmüş.

Projenin yürütücüsü İdil Seda Ak, “farklı gelişim düzeylerine sahip aynı yaş grubundaki öğrencilerin ayrıştırılmadan ortak ilgiler etrafında birleştirildiğinde ortaya güzel, anlamlı sonuçlar çıkabildiğini gözlemledik,” diyor. Robot yapan çocukların takım ile hareket etmenin, takım çalışmasının ne anlama geldiğini deneyimlemiş olduğunu da ekliyor.

Proje ekibi çocukların, eğitmenleri yaşça büyük birisi olmadığında, örneğin Joey gibi kendileriyle aynı yaşta bir başka çocuk olduğunda, performans kaygısından kurtulduğunu fark etmiş. Çocuklar kendilerini daha rahat ifade etmeye başlamış, rahat ortamda ilişkiler kolay ve sağlıklı biçimde kurulmuş.